Bridge the gap between operations & engineering
Bridge the gap between operations & engineering
Bridge the gap between operations & engineering

Laat-je-niet-afleiden campagne leidt ontzettend af

MONO attentiebord langs de A35

Wie zich net als ik veel met de auto op de weg begeeft, is ze vast al eens tegengekomen: auto’s die slingeren of langzaam rijden en dan opeens hard gas geven. In eerste instantie dacht ik dat de bestuurder een slok op had, maar nee. Het gezicht van de bestuurder wordt verlicht door het scherm van zijn of haar smartphone.

Appen, tweeten of liken achter het stuur levert gevaarlijke situaties op. Daarom is de Rijksoverheid een nieuwe campagne gestart. Zoals BOB zonder borrel op rijdt, moet MONO de campagne worden om smartphonegebruik achter het stuur tegen te gaan. Naast de televisie en radioreclames zijn er borden langs de snelweg geplaatst, om bestuurders te attenderen op de campagne.

De MONO-campagne attentieborden vielen mij pas op nadat ik al lang en breed over de campagne had gehoord op de radio. Dat wil zeggen, lang daarna kon ik ontcijferen wat er in fel gekleurde bubbelletters geschreven stond: ‘MONO’. Goh dacht ik nog, wat een bijzonder lettertype om een boodschap af te beelden langs de snelweg. Pas later viel mij op dat onderaan het bord nóg wat staat: ‘Ongestoord onderweg’. Met witte letters op een lichtgroene achtergrond.

Wat gaat hier mis, vanuit Human Factors oogpunt?

In het ontwerpproces staat, of het nou om het ontwerp van een controlekamer, een verkeerscentrale of een attentiebord gaat, de gebruiker centraal. Voor wie is het ontwerp bedoeld? Human Factors betekent in het kort: ontwerpen met de gebruiker als uitgangspunt. Een grafisch ontwerp moet qua vormgeving en interactie afgestemd worden op de doelgroep.

Een vaak onderbelicht onderdeel van een grafisch ontwerp is de typografie. Typografie is de kunst van het vormgeven, zetten en plaatsen van tekst, zowel voor functionele als esthetische doeleinden. Daarbij is de stijl van een letter slechts één aspect waarop een lettertype geselecteerd kan worden. Andere aspecten zijn de leesbaarheid en herkenbaarheid van het lettertype. Hierbij speelt kleur ook een grote rol, een groot contrast tussen de kleur van de achtergrond en de kleur van de letter zorgt ervoor dat de tekst goed leesbaar is.

In hoeverre stijl, vorm, leesbaarheid en herkenbaarheid een invloed hebben op de keuze voor een lettertype hangt af van, jawel daar is ie weer: de doelgroep. Moet de doelgroep veel tekst lezen of weinig? En in welke omstandigheden? Kiest men er zelf voor om de tekst te gaan lezen of moet het de aandacht trekken?

De boodschap ‘MONO’ is vergezocht en indirect. Het zou staan voor maar één ding tegelijk doen in het verkeer. De kauwgomballetters passen op geen enkele manier bij deze boodschap. De tekst ‘ongestoord onderweg’ is slecht leesbaar door de grootte en de kleurencombinatie wit en lichtgroen, en geeft nog steeds geen informatie over wat er van de bestuurder verwacht wordt. Moet men de radio van ‘stereo’ op ‘mono’ te zetten om filevrij te rijden?

Ik vraag me af welke doelgroep de ontwerpers van het MONO-campagnebord in gedachte hadden toen dit ontwerp als resultaat naar voren kwam. Mijn inschatting is dat ze niet op de hoogte waren van de snelheid waarmee automobilisten op een snelweg langs de attentieborden zouden rijden, en waarschijnlijk ook niet van het feit dat het nog wel eens slecht weer en donker is in Nederland.

Alle denkbare fouten op het gebied van informatiepresentatie lijken gebundeld op dit ene bord. Je zou bijna gaan denken dat het bewust is gedaan…

Zo’n slecht ontworpen bord leidt mij ontzettend af.

©2016 Ergos    |     Disclaimer     |     Sitemap
Ontwerp: Webton.nl