Bridge the gap between operations & engineering
Bridge the gap between operations & engineering
Bridge the gap between operations & engineering

CCTV – Het perfecte plaatje

Bij ons Human Factors ontwerp- en advieswerk komen we Closed Circuit Television (CCTV) in steeds meer professionele situaties tegen. Enkele toepassingsgebieden zijn: beveiliging in stadions of op vliegvelden, verkeershandhaving, monitoren van patiënten in de zorg, maar ook voor bediening op afstand van bruggen, sluizen en procesinstallaties en nautisch zicht in de scheepvaart.

Het vakgebied Human Factors biedt kennis en praktische ontwerprichtlijnen omtrent menselijke waarneming en informatieverwerking. Als je voorop wilt lopen op dit gebied, is deze kennis belangrijk bij het ontwikkelen van een goed cameraplan. Eén van de gevaren die we in het werkveld bijvoorbeeld tegenkomen: is de operator nog in staat alle camerabeelden te monitoren zonder dat er sprake is van mentale overbelasting?

 

 

 

Afbeelding: Research and development lab, The Dark Night (2008) “Beautiful, isn’t it?” So asks Batman about surveillance monitors featuring a commanding panoramic montage of Gotham City. Fox nods, “Beautiful. Unethical. Dangerous.”
 

De risico’s

Bij bediening op afstand met camera’s geldt dat meer niet altijd beter is. Elk camerabeeld vormt een extra mentale belasting voor de operator tijdens het monitoren. De operator moet zich bij elk camerabeeld opnieuw oriënteren op het standpunt ervan, focussen op wat er op het beeld wordt getoond en analyseren welke informatie relevant is. Zelfs op de achtergrond, in het perifere gezichtsveld van de operator, kunnen de beelden (onbewust) een deel van de aandacht van de operator opeisen.

Tijdens mijn afstudeeronderzoek ben ik al bezig geweest met dit vraagstuk. Destijds heb ik mij onder andere gericht op de vraag in hoeverre een operator wordt afgeleid door de beelden die worden uitgezonden rondom datgene waar hij zich op concentreert. Op basis van de twee experimenten kon worden gesteld dat de bewegende beelden in het perifere gezichtsveld invloed hebben op de taak van de operator. Ze zorgen voor verschillen in gemiddelde reactietijden, gemaakte fouten en beoordeling van de operator, afhankelijk van het contrast, de snelheid en de frequentie van de bewegende beelden.

We kunnen de kans op mentale overbelasting bij een operator verkleinen met een goed ontworpen cameraplan. Een grondige taakanalyse brengt duidelijkheid omtrent hetgeen een operator in beeld moet hebben om het proces veilig te bedienen. De camera’s moeten vervolgens zo geplaatst worden dat alleen het vereiste beeld wordt getoond. Niets meer en niets minder.

Het cameraplan

We starten met een situatieanalyse ter plaatse, waarbij we het te bedienen object in kaart brengen in zijn directe omgeving. Door het object te bezoeken worden inzichten verkregen over de ondergrond (waar kunnen bijvoorbeeld cameramasten geplaatst worden), hoogteverschillen en objecten in de omgeving die het zicht kunnen blokkeren zoals bomen, lantaarnpalen, gebouwen etc. In overleg met een eindgebruiker worden de gebieden met essentiële visuele informatie gedefinieerd.

Vervolgens maken we een 3D model van het object en zijn directe omgeving, waarin we alle elementen die van belang zijn opnemen. Het voordeel van een 3D model is dat er verschillende cameraposities gesimuleerd kunnen worden die in de huidige praktijksituatie onhaalbaar zijn. In een 3D model van een brug bijvoorbeeld kunnen we de camerabeelden eenvoudig testen door geanimeerde auto’s, fietsers, wandelaars en  schepen allerlei manoeuvres te laten uithalen die in werkelijkheid teveel tijd vergen of gevaarlijk zijn.

Met behulp van het 3D model wordt ervoor gezorgd dat alle belangrijke informatie in beeld wordt gebracht. Daarnaast zorgen we altijd dat de overlap tussen beelden is geminimaliseerd. Twee camera’s die grotendeels hetzelfde weergeven is niet alleen zonde, het is ook nog eens verwarrend voor de operator. Om de situational awareness (= de mate waarin men een realistisch beeld heeft van de werkelijkheid) van de operator te vergroten zorgen we ervoor het object zoveel mogelijk vanaf één kant in beeld wordt gebracht. Op deze manier vormen de camerabeelden samen een logisch geheel.

Door vooraf te bepalen hoeveel camera’s er nodig zijn om een object in beeld te brengen en waar deze camera’s dienen te staan kan het uiteindelijke aantal camerabeelden worden geoptimaliseerd, waarbij geldt: less is more.

Het perfecte plaatje

Het optimaliseren van het aantal camerabeelden is één van de stappen om de risico’s op mentale overbelasting bij operators te minimaliseren. De weergave van de camerabeelden op de werkplek is daarbij ook van belang, en de afmeting in relatie tot kijkafstand en waar te nemen detailgrootte. Echter zeker zo belangrijk is de taakcontext: de overige taken die de operator uitvoert, en de rol van de CCTV beelden daarin. Dit zijn interessante onderwerpen voor mijn volgende blogs, op weg naar de creatie van het perfecte plaatje.

Welke bijzondere situaties zijn jullie wel eens tegengekomen bij de inzet van CCTV? Bijvoorbeeld een heel goed of juist slecht ontworpen cameraplan? Of een controlekamer waar veel te veel camerabeelden tegenlijk werden getoond (zoals op het plaatje)? Ik hoor het graag! Reageren kan via nume.groenewegen@ergos.nl .

©2016 Ergos    |     Disclaimer     |     Sitemap
Ontwerp: Webton.nl